KE proponuje ograniczenia najmu krótkoterminowego

Komisja Europejska przedstawiła projekt Affordable Housing Act, który ma dać samorządom narzędzia do ograniczania najmu krótkoterminowego w wyznaczonych obszarach z problemami mieszkaniowymi. Gminy i regiony turystyczne będą mogły wskazać tereny „dotknięte trudnościami mieszkaniowymi” i wprowadzać ograniczenia, jeśli przedstawią dowody na co najmniej trzyletni negatywny wpływ na dostępność i ceny mieszkań.

Projekt nie zakłada jednomyślnego zakazu na poziomie Unii. Ograniczenia miałyby charakter tymczasowy i mogłyby obowiązywać maksymalnie pięć lat; po tym okresie konieczna byłaby ponowna ocena ich skutków i zasadności.

Bruksela wskazuje na dane rynkowe pokazujące szybki wzrost oferty krótkoterminowych noclegów. Według Komisji liczba ofert na czterech największych platformach rezerwacyjnych wzrosła o 93 proc. w latach 2018–2024. W centrum Madrytu na każde 100 mieszkań przeznaczonych na wynajem długoterminowy przypada około 40 ofert nastawionych na krótkie pobyty. Na Malcie ponad 60 proc. atrakcyjnych lokali turystycznych należy do inwestorów posiadających co najmniej dwie nieruchomości.

Samorządy, które zamierzają wprowadzić ograniczenia, będą musiały zebrać twarde dowody rynkowe dokumentujące trzyletni negatywny trend w cenach i dostępności. Propozycja przewiduje, że decyzje o ograniczeniach będą podejmowane lokalnie i oparte na lokalnych danych, a nie narzucane jednolicie przez Unię.

Propozycje spotkały się z krytyką branży turystycznej i firm z sektora TravelTech. Airbnb i organizacja EU Travel Tech zwróciły uwagę, że regulacje koncentrują się na prywatnych właścicielach i mogą być niewystarczające: „zakazy nie sprawią, że lokale powrócą na rynek wynajmu długoterminowego”.

Eksperci i właściciele mieszkań wskazują na ryzyko objęcia regulacjami osób wynajmujących okazjonalnie własne mieszkanie. Brak precyzyjnego rozróżnienia między drobnymi właścicielami a profesjonalnymi operatorami może dotknąć drobnych przedsiębiorców. Inwestorzy sygnalizują obawy o mniejszą elastyczność zarządzania portfelami i niższą rentowność, co może skłaniać część kapitału do szukania alternatywnych form lokowania środków.

Jeśli projekt zostanie przyjęty, kolejne etapy to ustalenie kryteriów identyfikacji obszarów problemowych i opracowanie procedur oceny wpływu przed i po wprowadzeniu ograniczeń. Decyzje o wdrożeniu ograniczeń będą zależały od analiz prowadzonych przez lokalne władze.