Złoto z Kamerunu: dubajskie importy przewyższają eksport

Według danych importowych Zjednoczonych Emiratów Arabskich za lata 2021–2025 do ZEA zadeklarowano import około 44 ton złota pochodzącego z Kamerunu. Rejestry eksportowe Kamerunu za ten sam okres wykazują 148 kilogramów wyeksportowanego złota.

W 2021 roku Kamerun oficjalnie odnotował eksport 22,3 kg złota, podczas gdy ZEA wykazały import z Kamerunu na poziomie około 15 ton. W jednym z lat różnica między deklaracjami obu stron sięgnęła prawie 700:1.

Analizy handlowe i raporty wskazują, że część kameruńskiego złota trafia do rafinerii w ZEA, gdzie surowiec jest przetapiany i wprowadzany do międzynarodowego obiegu bez jawnego wskazania pochodzenia. Jedna z analiz szacuje, że mechanizmy przetopu i tranzytu mogą pochłaniać około 95 procent kameruńskiej produkcji złota. Straty budżetu Kamerunu z tytułu niezgłoszonych wywozów w okresie pięciu lat oszacowano na około 3,5 miliarda dolarów.

Źródłem surowca są głównie kopalnie rzemieślnicze i nielegalne wykopy we wschodnim Kamerunie, szczególnie w pobliżu Batouri i Kambele Boucaro. W tych rejonach działają setki małych wykopów, które według raportów bywają kontrolowane przez uzbrojone grupy lub wpływowe lokalne elity. Administracja państwowa nie ma pełnej kontroli fizycznej nad znaczną częścią tego terytorium.

Mechanizmy wyprowadzania surowca obejmują omijanie oficjalnych kanałów eksportowych oraz unikanie opłat i podatków. Raporty wskazują także, że handel poza oficjalnymi kanałami stanowi źródło finansowania dla ugrupowań zbrojnych i dochodów dla osób zaangażowanych w nieformalne łańcuchy dostaw.

W odpowiedzi Kamerun zamknął około 200 nielegalnych kopalń i zapowiedział odzyskanie około 524 mln dolarów z niezgłoszonych wywozów. Inne kraje regionu, w tym Demokratyczna Republika Konga, Czad, Niger, Mali, Sudan, Burkina Faso i Republika Środkowoafrykańska, zaostrzyły przepisy eksportowe, wprowadziły państwowe monopole skupu lub zakazały eksportu surowego złota.

Dane handlowe wskazują na rolę Zjednoczonych Emiratów Arabskich, w szczególności Dubaju, jako punktu przetopu i dystrybucji złota, gdzie surowiec o niejasnym pochodzeniu może zostać przetworzony i wprowadzony do rynków międzynarodowych.