Szef Ripple krytykuje model finansowy Michaela Saylora

Brad Garlinghouse, dyrektor generalny Ripple, w czerwcu 2026 roku skrytykował lewarowany model akumulacji Bitcoina stosowany przez Michaela Saylora. Wyraził zastrzeżenia wobec sposobu finansowania pozycji MicroStrategy, jednocześnie utrzymując długoterminowy optymizm wobec samego Bitcoina.

Garlinghouse zwrócił uwagę na presję wywieraną na wieczyste uprzywilejowane akcje STRC MicroStrategy. W czasie jego wypowiedzi akcje te handlowane były około 74 USD, czyli około 26% poniżej wartości nominalnej 100 USD, co wiąże się z rosnącymi zobowiązaniami spółki.

Roczne wypłaty dywidendy przypisane do STRC osiągnęły około 1,2 mld USD. Okno pokrycia tych wypłat zmniejszyło się z ponad siedmiu lat do około 14 miesięcy.

Pod koniec maja MicroStrategy sprzedało 32 Bitcoiny, aby sfinansować wypłaty dywidendy STRC. Była to pierwsza znana sytuacja, w której spółka upłynniła część rezerw BTC w celu pokrycia zobowiązań wobec posiadaczy uprzywilejowanych akcji.

W ocenie Garlinghouse’a problem leży w konstrukcji finansowania pozycji. Jak wskazał: „Inżynieria finansowa nie napędza długoterminowej wartości… długoterminowa wartość każdego cyfrowego aktywa opiera się na użyteczności.” Podkreślił, że ryzyko wynika z metody budowania ekspozycji poprzez zadłużanie się, a nie z fundamentalnych cech Bitcoina.

Ripple opublikowało raport wpływu za 2025 rok, w którym firma podała, że przekazała darowizny przekraczające 70 mln USD. Raport opisuje wdrożenia RLUSD i technologii XRP Ledger w finansowaniu małych firm, programach pomocy humanitarnej oraz projektach dostępu do wody.

Partnerstwo Ripple z Accion Opportunity Fund umożliwiło skierowanie ponad 53 mln USD kapitału do niedostatecznie obsługiwanych właścicieli małych firm.

MicroStrategy posiada ponad 843 000 BTC, co stanowi około 76% Bitcoinów utrzymywanych w bilansach spółek publicznych. Spółka jest też przedmiotem dochodzenia w sprawie papierów wartościowych, rozpoczętego na początku 2026 roku.

Garlinghouse oddzielił krytykę modelu finansowego od oceny samego aktywa, wskazując na potrzebę budowania trwałej użyteczności dla aktywów cyfrowych zamiast polegania głównie na dźwigni finansowej.