Kryptowaluty i podatki: 11 interpretacji KIS na 2026

Krajowa Informacja Skarbowa (KIS) w okresie I–IV 2026 r. opublikowała 11 interpretacji dotyczących opodatkowania transakcji z udziałem kryptowalut. Najważniejsze ustalenia dotyczą stakingu, tokenów NFT, przeliczania kursów, odszkodowań, kradzieży, płatności kartami powiązanymi z krypto oraz rozliczeń instrumentów pochodnych.

KIS wskazała, że przy rozliczaniu transakcji krypto–krypto jako punkt odniesienia należy stosować średni kurs NBP z dnia roboczego poprzedzającego transakcję. Gdy brak jest kursu NBP dla danej pary, akceptowane są notowania giełdowe lub agregatory, pod warunkiem że użyty jest kurs z dnia poprzedniego. Organ podkreślił konieczność stosowania spójnej i powtarzalnej metody wyceny.

W kwestii odszkodowań KIS uznała, że środki wypłacone w ramach sądowego planu rehabilitacji dla poszkodowanych po upadku giełdy Mt.Gox mają charakter odszkodowawczy i są zwolnione z podatku dochodowego. Nie ma obowiązku wykazywania ich w zeznaniu rocznym, jeśli z dokumentów sądowych wynika odszkodowawczy charakter wypłaty.

KIS przyjęła możliwość ujęcia w kosztach podatkowych straty wynikłej z kradzieży kryptowalut, ale tylko gdy kradzież jest definitywna i udokumentowana. Wymagane są zgłoszenie na policję, prowadzenie postępowania oraz prawomocne umorzenie śledztwa z powodu niewykrycia sprawcy. Koszt można rozpoznać w roku uprawomocnienia się takiego postanowienia.

W odniesieniu do NFT organ stwierdził, że tokeny te są prawami majątkowymi, a nie walutami wirtualnymi. Zakup NFT podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych (PCC) w wysokości 1–2 proc. Wymiana kryptowaluty na NFT traktowana jest jako odpłatne zbycie waluty wirtualnej i generuje przychód. Zwolnienie z PCC do 6 000 zł stosuje się oddzielnie do każdej transakcji.

Płatności kartami działającymi w trybie „borrow”, gdzie giełda udziela pożyczki zabezpieczonej krypto, KIS kwalifikuje jako odpłatne zbycie walut wirtualnych w chwili realizacji płatności. Mechanizm pożyczkowy jest traktowany jako sposób technicznego przeprowadzenia transakcji; istotna jest ekonomiczna treść operacji.

W kontrowersyjnej interpretacji KIS uznała staking w mechanizmie Proof of Stake za odpłatne świadczenie usług podlegające VAT. Organ wskazał, że nagrody za walidację mogą być traktowane jako usługa, mimo że on‑chain trudno wskazać zidentyfikowanego odbiorcę.

W sprawie struktur prawnych uzgodniono, że handel kryptowalutami prowadzony w ramach fundacji rodzinnej wykracza poza katalog czynności objętych preferencyjnym zakresem i podlega stawce CIT 25 proc.

KIS rozróżniła instrumenty: kontrakty CFD i futures rozliczane w stablecoinach traktowane są jako instrumenty pochodne i wykazywane oddzielnie w deklaracji PIT-38. Straty z tych instrumentów nie mogą być kompensowane z zyskami z bezpośredniego handlu kryptowalutami.

W sprawie uniknięcia podwójnego opodatkowania organ doprecyzował, że przy powrocie z USA do Polski odliczeniu podlega wyłącznie federalny podatek dochodowy zapłacony w USA; podatki stanowe nie są odliczane w polskim zeznaniu.

Przedsiębiorcom prowadzącym kantory KIS wyjaśniła, że sprzedaż kryptowalut klientom indywidualnym nie podlega obowiązkowi raportowania do Krajowego Systemu e‑Faktur (KSeF).

W zakresie narzędzi rozliczeniowych KIS odnotowała błędy w użyciu ogólnych modeli sztucznej inteligencji do wyliczeń podatkowych: problemy z pobieraniem właściwych kursów, brak pełnych raportów podatkowych i pomyłki przy airdropach. Organ wskazał na potrzebę stosowania dedykowanego oprogramowania integrującego się przez API i opartego na stałych algorytmach podatkowych.

Opublikowane interpretacje zawierają szczegółowe wytyczne dotyczące dokumentacji i momentu powstawania obowiązków podatkowych związanych z różnymi operacjami na rynku kryptowalut.