Banki centralne masowo zwiększają rezerwy złota

Banki centralne na całym świecie od kilku lat zwiększają zakupy złota. Średnie roczne nabycia w ciągu ostatnich czterech lat wyniosły około 1 000 ton; w 2025 globalne zakupy osiągnęły 863,3 tony, wynika z danych Światowej Rady Złota.

Dane Światowej Rady Złota wskazują, że największe zasoby posiadają Stany Zjednoczone — 8 133,5 tony. Kolejne miejsca zajmują Niemcy (3 350,3 t), Włochy (2 451,8 t), Francja (2 437 t), Chiny (2 313,4 t) i Rosja (2 304,7 t). Szwajcaria ma 1 039,9 tony, Indie 880,5 t, Japonia 845,9 t, a Polska 632 t.

W latach 2022–2024 banki centralne przez trzy kolejne lata kupowały ponad 1 000 ton rocznie; w 2025 roku wzrost ten osłabł do 863,3 tony. W 2025 roku jednym z największych nabywców był Narodowy Bank Polski, który zakupił 102 tony złota. NBP poinformował, że po tych zakupach jego zapasy wyniosły około 550 ton i że bank podniósł docelowy udział złota w rezerwach do 30%. Jednocześnie Światowa Rada Złota klasyfikuje całkowite zasoby Polski na poziomie 632 ton.

Wśród innych aktywnych nabywców w ostatnich latach wymienia się Chiny, Turcję, Kazachstan i Czechy. Ludowy Bank Chin zwiększył rezerwy o 27 ton w 2025 roku. Turcja zakupiła 27 ton w 2025 roku, a w 2026 roku raportowano również transakcje sprzedaży. Kazachstan i Czechy kontynuują systematyczne zwiększanie zapasów.

Zainteresowanie złotem wykracza poza największe gospodarki. W maju 2026 roku bank centralny Kosowa zakupił złoto po raz pierwszy; szczegóły transakcji nie zostały ujawnione. Bank Korei Południowej po 13 latach przerwy wznowił zakupy kruszcu od krajowych producentów i zapowiedział zwiększenie ekspozycji na złoto także przez zagraniczne fundusze ETF.

Podawane przez instytucje powody akumulacji złota obejmują rosnącą niepewność geopolityczną, chęć dywersyfikacji rezerw oraz ograniczenia związane z aktywami denominowanymi w walutach obcych. W raportach wskazywane jest też, że złoto nie stanowi zobowiązania wobec innego państwa, co odróżnia je od części aktywów rezerwowych.

Struktura rezerw różni się między krajami. W Stanach Zjednoczonych i Niemczech złoto odpowiada za około 80% rezerw walutowych, podczas gdy w Chinach udział kruszcu w rezerwach jest znacznie niższy. Różnice te są widoczne w danych o zasobach i zakupach.