Bank Włoch: stablecoiny nie obniżają kosztów przekazów

Bank Włoch przeprowadził test metodą tajemniczego klienta, wysyłając 200 USDC przez dziesięć rzeczywistych korytarzy płatniczych łączących Włochy z Argentyną, Brazylią, Republiką Południowej Afryki, Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi i Japonią. Badanie porównało koszty i czasy realizacji transferów w kanałach wykorzystujących stablecoina USDC oraz w tradycyjnych rozwiązaniach.

W każdym transferze śledzono pięć etapów: zasilenie konta giełdowego lub portfela, wymianę waluty, ruch wartości na blockchainie, wypłatę i dostępność środków u odbiorcy. Całkowite koszty transferu w próbach mieściły się w przedziale od 0,3% do prawie 9% przesyłanej kwoty. Sam transfer na blockchainie odpowiadał średnio za około 0,4% całości kosztów. Największe pozycje kosztowe pochodziły z doładowania, wymiany waluty oraz wypłaty środków, które dalej angażowały banki lub giełdy.

W jednym z przypadków, w korytarzu ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich do Włoch, nadawca nie mógł skorzystać z przelewu bankowego i zasilił transakcję kartą kredytową. Opłata za kartę wyniosła 3,8%, co podniosło całkowity koszt transferu do prawie 9%. W zestawieniu z szacunkami Banku Światowego dotyczącymi średniego globalnego kosztu przekazów na poziomie 6,4%, w większości testowanych korytarzy użycie USDC okazało się tańsze niż historyczne wskaźniki Banku Światowego dla tych tras, z wyjątkiem przypadku ZEA.

Bank Włoch porównał także koszty transferów przez USDC z ofertą operatora przekazów Wise na tych samych trasach. Stablecoiny były tańsze na trzech korytarzach, droższe na czterech, a w pozostałych próbach wyniki były mieszane.

Czasy rozliczeń zależały od lokalnej infrastruktury płatniczej. Gdzie funkcjonowały natychmiastowe systemy rozliczeniowe, takie jak brazylijska sieć Pix czy europejski system TIPS, transfery rozliczano w mniej niż 20 minut. W krajach bez takich systemów, na przykład w Republice Południowej Afryki, wysłanie i wypłata środków trwały od jednego do dwóch dni roboczych, podobnie jak w tradycyjnych przelewach bankowych.

Raport obejmował także przegląd regulacji dotyczących stablecoinów. Wskazano rozporządzenie MiCA Unii Europejskiej jako jedne z bardziej rozbudowanych ram regulacyjnych. W analizie europejskiego rynku krypto po wprowadzeniu MiCA wyróżniono Circle jako największego emitenta stablecoinów działającego zgodnie z tymi wymogami. Raport odnotował, że ścisłe wymogi regulacyjne zwiększały koszty zgodności i w pewnych przypadkach skłaniały użytkowników do korzystania z nieuregulowanych portfeli, na co wskazano na przykładzie Japonii.

W raporcie podkreślono, że etapy wejścia i wyjścia z systemu płatniczego — zasilenie konta i wypłata środków — nadal opierają się na instytucjach pośredniczących, co miało wpływ na całkowite koszty testowanych transferów.