Agenci AI wchodzą do portfeli kryptowalutowych

Agenci AI zaczynają otrzymywać uprawnienia do działania w portfelach kryptowalutowych, na giełdach i w aplikacjach płatniczych. Oprogramowanie może przygotowywać i podpisywać transakcje, rebalansować pozycje, opłacać subskrypcje oraz wchodzić w interakcje ze smart kontraktami, podczas gdy użytkownik zachowuje własność środków.

Rozmowy z przedstawicielami branży — Fernando Lillo Aranda z Zoomex, Federico Variola z Phemex oraz Adrian Wall z Digital Sovereignty Alliance — wskazują, że pierwsze użycia agentów pojawią się w płatnościach i prostych operacjach portfelowych. Płatności można ograniczyć parametrami takimi jak kwota, odbiorca, rodzaj aktywa i czas, dlatego będą jednym z wczesnych zastosowań. Stablecoiny ułatwią transfery transgraniczne tam, gdzie przelewy bankowe są wolne lub kosztowne.

Trading i zarządzanie portfelem są technicznie wykonalne, ale wdrożenie wymaga zaawansowanych mechanizmów autoryzacji. Adrian Wall zwraca uwagę na konieczność ograniczenia mandatu agenta, aby nie wykraczał on poza intencje użytkownika. W praktyce ma to oznaczać model autoryzacji warstwowej: agent może obserwować pozycje i przygotowywać zlecenia, natomiast wypłaty, użycie dźwigni, wejście w nowe kontrakty i duże zamiany pozostają pod kontrolą człowieka.

Fernando Lillo Aranda opisuje etapowe przyznawanie praw: początkowo agent obserwuje i rekomenduje, potem przygotowuje działania do zatwierdzenia, następnie otrzymuje ograniczone uprawnienia wykonawcze, a pełniejsze prawa przyznawane są dopiero po dowodzie skuteczności. Użytkownicy powinni ustalać maksymalną alokację kapitału, limity dziennej straty, rozmiary pozycji i limity wypłat oraz rozdzielać uprawnienia do monitorowania, tradingu, rebalansowania i przemieszczania środków. Preferowane są także czasowe uprawnienia wymagające okresowego odnawiania.

W portfelach mają pojawić się mechanizmy kontroli transakcji i zabezpieczenia awaryjne. Proponowane rozwiązania obejmują sesyjne klucze, limity wydatków, białe listy kontrahentów, progi zatwierdzeń, alerty i możliwość natychmiastowego wstrzymania aktywności agenta. Wall sugeruje zaczynać od niskich limitów wydatków i podnosić je dopiero po obserwacji zachowania agenta w różnych warunkach rynkowych.

Federico Variola zauważa, że agenci mogą generować znaczący wolumen on-chain dzięki kompozycyjności aplikacji blockchain. Strategia działań może obejmować handel spot, kontrakty perpetual futures, pożyczki i produkty powiązane z aktywami spoza rodzimego rynku krypto. Jednocześnie wyróżnia aktywność wspierającą realne zastosowania ekonomiczne od rekurencyjnego handlu między botami, który zwiększa jedynie liczbę transakcji.

Eksperci wymieniają także przyspieszone ryzyka. Gdy agent ma prawa do podpisu, mogą wystąpić dryf mandatów, szybkie rozprzestrzenianie exploitów, zanieczyszczone lub zmanipulowane dane wejściowe oraz skorelowane działania wielu agentów, które jednocześnie zmieniają pozycje na rynku. Jak zauważa Wall: „Gdy oprogramowanie może handlować, podpisywać i wchodzić w interakcje ze smart kontraktami w imieniu użytkownika, cztery znane ryzyka stają się teraz wyjątkowo niebezpieczne.”

Wśród potencjalnych zagrożeń eksperci wymieniają sytuacje, gdy exploit rozprzestrzenia się szybciej niż użytkownik zorientuje się w szkodach, a atakujący dostarczają fałszywe sygnały lub zatrute dane, wywołując niezamierzone działania agentów. Ostrzega się także przed destablizacją rynku, gdy wiele agentów reaguje na te same sygnały w tym samym czasie.

Rozwój zastosowań agentów ma zacząć się w kontrolowanych środowiskach aplikacyjnych, a dopiero potem rozszerzać na publiczne blockchainy, gdy mechanizmy autoryzacji i limity kapitałowe zostaną sprawdzone i wdrożone.