15 instytucji: dlaczego nie sprzedano bitcoina przy 50% spadku

Piętnaście instytucji finansowych — w tym menedżerowie funduszy, biura rodzinne, giełdy kryptowalutowe i domy maklerskie — poinformowało w ostatnich miesiącach, że nie zrealizowało sprzedaży bitcoina podczas jego spadku o około 50 proc. Respondenci wymienili konkretne przyczyny swoich decyzji.

Jako jeden z głównych powodów wskazano strategię inwestycyjną opartą na długim horyzoncie oraz wewnętrzne reguły zabraniające gwałtownych zmian alokacji bez zgody kierownictwa lub rady nadzorczej. Instytucje podały, że automatyczne mechanizmy rebalansowania i mandaty klientów określają dopuszczalne odchylenia od docelowej ekspozycji, co ogranicza możliwość szybkiego wyprzedawania aktywów.

Kilka podmiotów zwróciło uwagę na ograniczenia techniczne i operacyjne. Wskazywano na procedury custody, okresy zamrożenia środków w niektórych produktach strukturyzowanych oraz limity płynności na giełdach branżowych, które wydłużały czas dostępu do środków i utrudniały natychmiastową sprzedaż.

Domy maklerskie i traderzy zgłaszali ryzyko wpływu dużych zleceń sprzedaży na kurs rynkowy. Chęć uniknięcia istotnego pogorszenia ceny i dodatkowych kosztów dla klientów skłaniała do utrzymania pozycji lub do stopniowej redukcji ekspozycji zamiast jednorazowej wyprzedaży.

Aspekty podatkowe i rozliczeniowe pojawiły się jako istotny czynnik. Instytucje wyjaśniały, że natychmiastowa realizacja strat wymagałaby kompleksowego rozliczenia podatkowego i administracyjnego, co w niektórych przypadkach mogłoby przynieść niepożądane skutki dla portfeli klientów. W kilku przypadkach zastosowano instrumenty pochodne do zabezpieczenia pozycji zamiast zamykania ich.

W portfelach zarządzanych działalność inwestycyjna była konsultowana z klientami lub oparta na zapisanych celach i politykach inwestycyjnych. Szybka reakcja na krótkoterminowe wahania mogłaby być sprzeczna z tymi zasadami, dlatego niektóre podmioty pozostawały przy istniejącej ekspozycji. Część instytucji uznała spadek za przejściowy i wskazała, że utrzymanie pozycji odpowiada ich strategii długoterminowej.

Jednocześnie nie wszystkie podmioty utrzymywały status quo. Kilka zredukowało ekspozycję na instrumenty lewarowane, ograniczyło poziom zadłużenia wobec kontrahentów lub przeniosło środki do bardziej płynnych instrumentów powiązanych z rynkiem kryptowalut. Niektóre instytucje wykorzystały niższe ceny do dokupienia bitcoina w ramach polityki uśredniania kosztu nabycia. Inne stosowały krótkoterminowe zabezpieczenia przy użyciu kontraktów futures i opcji.

Czynniki regulacyjne również wpływały na decyzje. Wzrost nadzoru nad rynkiem kryptowalut oraz niejasne wytyczne dotyczące procedur sprzedaży i przechowywania aktywów spowodowały, że kilka organizacji wstrzymało działania do czasu doprecyzowania przepisów. Instytucje podkreślały też konieczność przestrzegania zasad AML i KYC przy dużych transferach, co wydłużało procesy transakcyjne.

Respondenci wskazali, że przyszłe decyzje będą zależały od zmian regulacyjnych, kondycji płynnościowej rynku oraz wyników wewnętrznych przeglądów ryzyka. Bitcoin od początku istnienia wielokrotnie notował spadki rzędu kilkudziesięciu procent, co uczestnicy rynku uwzględniają w swoich politykach zarządzania ryzykiem.