Hoskinson publicznie uderza w CEO Ripple za poparcie dla CLARITY Act

Garlinghouse stawia sprawę jasno: mimo niedociągnięć Kongres powinien procedować ustawę dalej – bo każda ustawowa mapa drogowa jest lepsza od obecnego chaosu i braku reguł.

Hoskinson w najnowszych tekstach i wywiadach odpowiada inną narracją: zegar tyka, a kampanijne hasła zabijają możliwość dogadania się ponad podziałami. Według niego to właśnie wejście Davida Sacksa w krypto-politykę – dodatkowo obciążone historią z memecoinem – „rozbiło” dwupartyjny układ sił. Jeśli sprawa nie trafi pod głosowanie, uważa Hoskinson, Sacks powinien oddać stanowisko koordynatora. W rezultacie konflikt przeradza się w fundamentalne pytanie dla rynku: zaakceptować nieidealny tekst teraz, czy przerwać i wrócić później z czystszym, bardziej kompromisowym projektem.

Brad idzie w przeciwnym kierunku – popiera główne ramy CLARITY Act i naciska na ustawodawców, by utrzymali momentum. Ostrzega, że szukanie „perfekcji” zamrozi sektor, a przynajmniej minimalny model uporządkuje podział kompetencji między agencjami i da firmom czytelne zasady gry.

Oś konfliktu stanowi projekt Digital Asset Market Clarity Act – prawie zawsze określany skrótem CLARITY Act. Ustawa ma wreszcie wyznaczyć twardą granicę między kompetencjami SEC i CFTC, wprowadzić obowiązki disclosure dla projektów tokenowych oraz sformalizować zasady dla platform, które albo trzymają kryptowaluty klientów, albo zapewniają matching zleceń. W notach analitycznych opisuje się to jako próbę zakończenia ery „regulacyjnych nakładek” – kiedy rynek przez lata żył pod przeciążonym nadzorem, wśród doraźnych wyjaśnień i wybiórczego enforcementu, bez trwałych standardów.

Charles podkreśla jednak, że problemem nie jest wyłącznie treść, ale też kontekst. Jego zdaniem wciągnięcie federalnej polityki krypto w kampanijny branding – zwłaszcza na tle inicjatyw World Liberty Financial, które przyciągnęły uwagę przez powiązania z memecoinem – zatruwa debatę w komisjach i zamienia ją w czysto partyjny spektakl. Niektóre publikacje sugerowały, że starania o amerykański trust bank charter, zestawione z głośnym marketingiem projektu, wywołały w Waszyngtonie pytania o konflikt interesów, co dodatkowo blokuje mechanikę legislacyjną.

Cała sytuacja uwidacznia podział w samej branży: jedni wolą szybkie, nawet niedoskonałe reguły, by zmniejszyć ryzyko pozwów, drudzy obawiają się, że szybkie tempo utrwali złe definicje na całe lata. Hoskinson obecnie mówi o niewielkich szansach na szybkie przepchnięcie ustawy, a Garlinghouse nadal wywiera presję na Kongres, domagając się głosowania. W praktyce łączy ich jedno: niepewność w USA jest dla giełd i twórców zbyt kosztowna i przenosi aktywność tam, gdzie przepisy są prostsze, a spory interpretacyjne nie lądują przed sądem.